Gminne Centrum Kultury w Konstantynowie
Odsłony: 227

 

Program XIV Dnia Papieskiego – 12.10.2014 r.

 

Kościół Parafialny Konstantynów – ok. godz. 10.30

 

Wstęp: Danuta Wereszko – Od słów: „Dzisiejsza niedziela…”

Zespół „Melizmat” pod kierunkiem Piotra Kulickiego – pieśń „Dziękczynienie za Jana Pawła II” – Słowa i muzyka Piotr Kulicki

Anastazja Przybysławska – „Janie Pawle II nasz Święty Orędowniku”

Zespół„Melizmat” pod kierunkiem Piotra Kulickiego – pieśń na 4 głosy „Panie coś stworzył cały świat” Georga Friderica Haendela

Wiktoria Filipiuk – wiersz „Ojciec Święty – jeden człowiek, wiele serc”

Zespół„Melizmat” pod kierunkiem Piotra Kulickiego – pieśń na 4 głosy „Nieście chwałę mocarze” Psalm XXIX 

Martyna Przybysławska – wiersz „Papież o ludzkiej twarzy”

Zespół „Pogodna Jesień” pod kierunkiem Zdzisława Marczuka – pieśń „Słońce Miłości” ( Muzyka i słowa 2 zwrotki: Zdzisław Marczuk)

Małgorzata Rabczuk – wiersz „Quo vadis?” (autor: Danuta Niewiadomska)

Zespół „Pogodna Jesień” pod kierunkiem Zdzisława Marczuka – pieśń „Santa Maryja

Alicja Janczak – tekst od słów: „Świętość Jana Pawła II przejawiała się….

Zespół „Kwiatuszki” pod kierunkiem Piotra Kulickiego – pieśń „W ciszy Niepokalanej”

Sandra Kapłan – tekst od słów: „Jan Paweł II – dziś Święty…”

Zespół „Kwiatuszki” pod kierunkiem Piotra Kulickiego – pieśń „Powierz się Matce”

Aleksandra Nowicka– wiersz „Ma duma dziś rośnie, że jestem Polakiem”

Chór Parafialny pod kierunkiem Stanisława Fili – wykona „Głoś imię Pana”

Mirosław Szwader – tekst od słów: „Kościół i świat ogromnie potrzebują świętych….”

Chór Parafialny pod kierunkiem Stanisława Fili – pieśń. „Co Ci mam oddać, o Panie”

 

Zakończenie i podziękowanie – Teresa Bartosiewicz

 

Wstęp – Danuta Wereszko

Dzisiejsza niedziela 12 października 2014 r. jest szczególna w naszej ojczyźnie. Przeżywamy bowiem kolejny już, XIV Dzień Papieski, obchodzony pod hasłem „Jan Paweł II - Świętymi Bądźcie”. To hasło ma nas zachęcić do tego, by odkryć w sobie powołanie do świętości w naszym codziennym życiu.

Bez wątpienia pontyfikat Jana Pawła II jest okresem nadzwyczajnego wzrostu ilości świętych i błogosławionych. W ciągu 27 lat beatyfikował On 1329 sług Bożych i kanonizował 473 błogosławionych. Wszystkich razem: 1802 osoby.

Św. Jan Paweł II wskazywał też szereg dróg wzrastania w świętości. Zauważał, że świętość przede wszystkim opiera się na darze i przykazaniu miłości (por.  encyklika Veritatis Splendor 107).

Papież podkreślał, że świętość jest przede wszystkim przymiotem i darem Boga. To Bóg jest jej źródłem i tylko z Niego może ona przejść na stworzenie, a zwłaszcza na człowieka. Świętość człowieka jest uczestnictwem w życiu samego Boga i świadectwem Jego przemieniającej łaski.

Jan Paweł II podkreślał, że człowiek nie może osiągnąć świętości bez pomocy łaski. Nie może być ona jednak zdobyta bez wysiłku człowieka i zaangażowania jego wolności (por. Veritatis splendor 107).

Wiele razy św. Jan Paweł II zaznaczał, że uczestnictwo w świętości samego Boga, które bierze swój początek w sakramentach i życiu wiary, jest powołaniem wszystkich, a nie przywilejem niektórych. Obejmuje ono duchownych i świeckich, osoby żyjące w małżeństwie i ludzi samotnych; także tych, którzy posiadają i użytkują własne dobra, zajmują się prawami doczesnymi, wykonują określone zawody, pełnią swoje misje i oddają się różnym zajęciom (por. Homilia, Stary Sącz, 16.06.1999).

Św. Jan Paweł II ukazywał wiele razy, ze świętość jest możliwa tu i teraz, w różnych typach powołania, w różnych sytuacjach życiowych. Wiele razy, gdy kanonizował świętych mówił, że stanowią oni swoisty punkt odniesienia i głoszą prawdę o ostatecznym powołaniu i przeznaczeniu człowieka, o wieczności.

Papież podkreślał, że w świętych chrześcijanin ma odnajdować wzór, moc i radość życia zgodnego z przykazaniami Bożymi i ewangelicznymi błogosławieństwami. Niekiedy święci są po to, by nas zawstydzać. (…) Potrzebą jest, aby w sercach ludzi wierzących zagościło to pragnienie świętości, które kształtuje nie tylko prywatne życie, ale wpływa na kształt całych społeczności”.

Jesteśmy więc dzisiaj zaproszeni, by odkryć w sobie to niezwykłe powołanie do tego, by być ludźmi, którzy nie lękają się w swojej codzienności kroczyć drogą świętości.

Niech więc tegoroczny Dzień Papieski będzie okazją do pochylenia się nad tym niezwykłym zaproszeniem do kroczenia drogami świętości, które wiele razy proponował nam święty Jan Paweł II.

Przychodząc dziś na Eucharystię dziękujemy samemu Bogu za to, że skierował do nas zaproszenia na ucztę, która ma być spotkaniem z Kimś bardzo ważnym. Nie wystarczy tylko ładnie się ubrać, zająć wygodne miejsce w ławce. Potrzebne jest zadanie sobie pytania: czy chcę dziś rozmawiać z Tym, czy słuchać Tego, który mnie do siebie zaprosił?

         Zapraszamy na koncert poświęcony pamięci Świętego Jana Pawła II.

 

Zespół „Melizmat” – pieśń skomponowana przez Piotra Kulickiego pt.: „Dziękczynienie za Jana Pawła II”

 

DZIĘKCZYNIENIE ZA JANA PAWŁA II

(tekst i muzyka: Piotr Kulicki)

 

  1. Matko pomóż trwać nam w nadziei

    W dziękczynieniu za Ojca Świętego

    Za dar od Boga Wszechmocnego

    W dziękczynieniu za Ojca Świętego.

Ref.:

Zanieś nasze dzięki do Pana

Za Jana Pawła Drugiego

Wdzięczne serca zanieś Matko

U stóp Boga Wszechmocnego złóż.

  1. Przytul Go do serca Maryjo

    Gdy do Domu powrócił strudzony

    Niech Święty rodem z Wadowic

    Opiekuje się całym światem.

 

Anastazja Przybysławska – wiersz

 

„Janie Pawle II nasz Święty Orędowniku”

 

Janie Pawle II nasz Święty Orędowniku,

Wspomożycielu w trudnych sprawach

Ty, który swoim życiem świadczyłeś

wielką miłość do Boga i ludzi

Prowadząc nas drogą Jezusa i Maryi

w umiłowaniu obojga, pragnąc pomagać innym.

Przez miłość i wielkie cierpienie ofiarowane za bliźnich,

co dzień zbliżałeś się do świętości.

Pragnę prosić Cię o wstawiennictwo w mojej sprawie.

Wierząc, że przez Twoją wiarę,

modlitwę i miłość pomożesz zanieść ją do Boga

Z ufnością w miłosierdzie Boże i moc Twej papieskiej modlitwy.

Pragnę przez Jezusa i Maryję

Za Twoim przykładem zbliżać się do Boga

 

 

Zespół „Melizmat” – pieśń Georga Friderica Haendla „Panie coś stworzył cały świat”

 

Wiktoria Filipiuk - wiersz

„Ojciec Święty - jeden człowiek, wiele serc”

(Autorka: Weronika BIHL, kl. II F, Gimnazjum Nr 1 we Wrocławiu)

Gdy gwiazdy na niebie się iskrzą
On pośród tych gwiazd na niebie czuwa.
O brzasku porannym niczym rosa na liściach
Pozostawia dobroć swą w naszych duszach.
Dla mnie On światłem, co mrok pokona,
Dla mnie On wolnością od świata szarego.
Gdy zbłądzę, gdy się potknę
On pomocną dłoń mi poda.
Dla mnie zawsze drogowskazem
Na tej życia trudnej drodze.
Jednym węzłem łączył ludzi,
Gdy solidarności dawał znak.
Tyle zrobił, tyle przeżył,
Tyle za Nim poszło dusz.
Smutek spalił, żal wygonił
W ludzkich sercach rany zagoił.
Dla mnie wszystkim był i wciąż zostanie.
Nawet teraz, gdy ręce ku górze wznoszę
I Modlitwę do Niego zaczynam.
On w niebie Święty, czuwa nad spokojem.
Jeden człowiek wiele serc.

Zespół „Melizmat” – psalm XXIX „Nieście chwałę mocarze”

 

Martyna Przybysławska - wiersz

„Papież o ludzkiej twarzy…”

Wielki a tak zwyczajny
Papież o duszy człowieka
szlachetnej, mądrej,
ludzkiej twarzy Chrystusa.

Jak słońce dawał nadzieję
ręką błogosławiony znak
Papież o ludzkiej twarzy
odmienił świat.

Symboli pełne życie
tajemnej misji Boga
z różańcem w dłoniach
pontyfikat – Droga Krzyżowa…

Wpatrzony w twarz Chrystusa
Dla ludzi nie dla sławy
Ten święty był
Papież o ludzkiej twarzy…

Zespół „Pogodna Jesień” – pieśń „Słońce Miłości”

 

„Słońce Miłości”

(Muz. I słowa II zwrotki Zdzisław Marczuk)

 

Dwie krople łez spływają szerokie

Ciebie już nie ma w tym morzu głębokim

Z morza łez świata odszedł do nieba

Nasz Wielki Rodak, którego nam trzeba.

 

Ref.: Mimo tego słońce wciąż nad morzem wschodzi

Nic go nie zasłoni,

Nikt mu nie przeszkodzi

Bóg Słońce Miłości wciąż czuwa nad nami

Przez Niego zawsze będziemy kochani.

 

Niech On swym przykładem świeci wciąż nad nami

Ze Słońca Miłości swymi promykami

Niech nam z nieba zsyła uproszone łaski,

O które Cię prosi wierny lud podlaski.

 

Ref.: Mimo tego słońce …

 

Małgorzata Rabczuk – wiersz

„Quo vadis?”

(aut. Danuta Niewiadomska)

 

Zespół „Pogodna Jesień” – pieśń „ Santa Maryja”

 

Alicja Janczak – tekst

Świętość Jana Pawła II przejawiała się w tym, iż potrafił być autorytetem dla nas młodych w czasach głębokiego kryzysu autorytetów. Potrafił przekazać nam tę niepopularną dziś prawdę, że sensem życia człowieka jest dążenie do Boga, do świętości. To jest droga, którą Bóg dla człowieka zaplanował i tylko na niej można osiągnąć prawdziwe szczęście. Jan Paweł II nie tylko pięknie o tym mówił, ale przede wszystkim sam w ten sposób żył.

Dzień Papieski jest szczególną okazją do przypomnienia nauki Jana Pawła II oraz próby naśladowania Go.

Wsłuchajmy się w słowa papieża wypowiedziane przy kanonizacji św. Kingi:

„Bracia i siostry, nie lękajcie się chcieć świętości!

Nie lękajcie się być świętymi!

Uczyńcie (...) nowe tysiąclecie erą ludzi świętych!”.

Przekształcając słowa pieśni zespołu ARKA NOEGO można powiedzieć:

Każdy duży, każdy mały może świętym być…

 

Zespół „ Kwiatuszki” – pieśń „W ciszy niepokalanej”

 

Sandra Kapłan – tekst 

Jan Paweł II – dziś Święty, w swym papieskim herbie umieścił pod wizerunkiem krzyża literę „M”, a swym zawołaniem uczynił słowa „Totus Tuus”. Zarówno ten herb, jak i te słowa, trzeba pojmować integralnie. Oddawał się pod opiekę Maryi. Jego pobożność maryjna, wniesiona z domu i podtrzymywana pielgrzymkami do Kalwarii Zebrzydowskiej i innych sanktuariów maryjnych, była szczera i głęboka. Zarazem całą tę maryjność umieszczał pod krzyżem, jakby chciał powiedzieć, że pod Jej opieką i na Jej wzór on też pod krzyżem staje, oddany bez reszty Temu, któremu Ona całe swe życie oddała.

Zespół „Kwiatuszki” – pieśń „Powierz się Matce”

Aleksandra Nowicka – wiersz

„Ma Duma dziś rośnie, że jestem Polakiem”

wiersz nieznanego autora ze strony

(„Ma Duma dziś rośnie, że jestem Polakiem”)

Ma Duma dziś rośnie, że jestem Polakiem

Że mogę się Orła pieczętować znakiem.

Że mogę swą flagę, godnie pocałować,

Robię to otwarcie, nie muszę się chować.

Tam na włoskiej ziemi, Polak z krwi i kości,

Dziś zaświadcza Światu o swojej świętości.,

Gdyż, Go wiara w Boga takim uczyniła,

A Jego przykładem wielu odmieniła.

Dawał wiarę Światu, że  godność człowieka,

Jest darem od Boga, na to się nie czeka.

Idąc z nią przez życie, słał miłość słowami,

Zachęcał, by dobro szło również za nami.

Kochał ludzkie życie, znał jego udręki,

Błogosławił wszystkim, wyciągnięciem ręki.

Otwierał ramiona i tulił do siebie,

Pomagał każdemu, nieść duchowe brzemię.

Widzieliśmy wszyscy, jak modlił się za nas

W każdym miejscu i chwili, gdy miał na to czas.

Z kartek czytał prośby - a wysyłał z Ducha,

Wiedział , że w dobroci, Bóg wszystkie wysłucha.

"Siostry moje i Bracia - nie wstydźcie się Krzyża"

To Jego są słowa. Chrystus w nim przebywa.

"Brońcie Go, proszę Was, zachowujcie w Duszy".

Stamtąd nikt Wam Krzyża, bez zgody nie ruszy.

(…)

Dzisiaj słucham prośby, z życiorysem życia,

By Go Papież wpisał do Świętego" bycia",

I znów serce z dumy, pęcznieje mi łzami,

Gdy Świat prosi o to, razem z Polakami.

TOTUS  TUUS - Cały Twój - CONSSUMMATUM  EST.

Stało się - Od dzisiaj, On już Święty jest.

Podniósł kamień. Z tej Ziemi. To dla Boga swego.

Bóg Go w łaskę zamienia, śle w serca każdego..

Niech każdy swe serce dla Boga otworzy

 

Chór Parafialny – pieśń „Głoś imię Pana”

 

Mirosław Szwader – rozważania  przed drugim występem Chóru

Kościół i świat ogromnie potrzebują świętych.

Simone Weil powiada, że «...Świat potrzebuje świętych, którzy byliby geniuszami; jak miasto, w którym szaleje zaraza, potrzebuje lekarzy».

Mówiąc konkretnie, współczesnemu światu potrzeba:

— świętych, którzy umieliby przetłumaczyć na język współczesnego Kościoła i świata słowa Chrystusa, który jest «świętym Boga» (Mk 1, 24);

— świętych, których twarze staną się epifanią jednego z wielu promieni światła i łaski — błogosławieństw — którymi jaśnieje oblicze Chrystusa, obecnego wśród nas, bo zmartwychwstałego;

— świętych, przez których Duch Święty tchnie i przemawia łagodnie, a jednocześnie stanowczo;

— świętych, w których ludzie będą mogli dojrzeć skarb łaski, którym jest Chrystus, (por. Novo millennio ineunte, 29; A. Cazzago, Santi e santita nel magistero di Giovanni Paolo II: «Communio», n. 186, 2002 r., ss. 38-39);

— świętych, którzy byliby prawdziwymi świadkami Chrystusa i Jego Ewangelii, ponieważ «człowiek współczesny — jak powiedział Paweł VI w Evangelii nuntiandi — woli słuchać świadków niż nauczycieli... a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami" (n. 41).

Szczególnie wymowne są słowa bł. kard. Schustera, arcybiskupa Mediolanu: «Ludzie nie dają się już przekonać naszym kazaniom, lecz w obliczu świętości — jeszcze wierzą, jeszcze klękają, jeszcze się modlą. Gdy przechodzi święty, żywy czy zmarły, przychodzą wszyscy. Diabeł nie lęka się naszych stadionów sportowych, naszych kin; on boi się naszej świętości.

Chór Parafialny – pieśń „Co Ci mam oddać, o Panie”

 

Zakończenie – Teresa Bartosiewicz

Kończymy koncert z okazji obchodzonego w całej Polsce XIV Dnia Papieskiego.

Całym swym pontyfikalnym nauczaniem Papież starał się przekonać ludzi, że Bóg umiłował człowieka bez reszty i że nie ma takiego grzechu, ani takiej słabości, która by Boga w jego miłosierdziu zniechęcała lub czyniła jego ofertę zbawienia nieskuteczną. Ale zrozumieć choć trochę tę prawdę i przejąć się nią może tylko ten, kto sam usiłuje w miłosierdziu Boga naśladować. Dlatego tak usilnie nawoływał Papież do tworzenia oraz pogłębiania w naszym życiu indywidualnym i społecznym obszarów miłosierdzia. Dlatego tak wiele wysiłku włożył, jeszcze jako kardynał, a potem jako papież, w proces beatyfikacji, a następnie kanonizacji św. Faustyny. Dlatego tak się dopominał – między innymi w kolejnych encyklikach społecznych - o wrażliwość na ludzką biedę, o troskę o najuboższych, chorych, o dotkniętych grzechem i słabością. I nie poprzestawał na nauczaniu, ale sam ze szczególną pieczołowitością odwiedzał chorych, a kiedy mógł, to nawet jako papież siadał do konfesjonału.

Całym swym życiem okazywał, że nie ma nic do ukrycia przed nikim. Godził się – jeszcze przed 16 X 1978 r., a zwłaszcza przez ponad ćwierćwiecze swego pontyfikatu – żyć niejako na oczach świata, aż po ostatnie chwile swej ciężkiej choroby, aż po śmierć. Kto nie wie, co znaczy „żyć autentycznie”, ten niech się przypatrzy, jak żył Święty Jan Paweł II.

Dziękujemy serdecznie wszystkim, którzy w czynny czy bierny sposób wzięli udział w dzisiejszej uroczystości.

Dziękujemy księdzu Proboszczowi, księdzu Wikaremu i Parafianom za bycie z nami i wysłuchanie koncertu. Cieszymy się, że tak dużo osób zainteresowało się uczczeniem XIV Dnia Papieskiego.

Dziękujemy 3 muzykom: Panom Stanisławowi Fili, Panu Zdzisławowi Marczukowi i Panu Piotrowi Kulickiemu za przygotowanie zespołów do występów oraz kompozycje poświęcone osobie Świętego Jana Pawła II.

Dziękujemy Chórowi Parafialnemu, Zespołom „Pogodna Jesień”, „Melizmat” i „Kwiatuszki” za piękne wzbogacenie koncertu śpiewem.

Dziękujemy Paniom: Danucie Wereszko, Anastazji Przybysławskiej i Małgorzacie Rabczuk, także Panu Mirosławowi Szwadrowi oraz dziewczętom: Martynie Przybysławskiej, Aleksandrze Nowickiej, Wiktorii Filipiuk, Sandrze Kapłan i Alicji Janczak za wzruszające przekazywanie przygotowanych wierszy i tekstów.


 

Plakat


Galeria


Galeria zdjęć od mieszkańca DPS